Willem komt de eer toe de afsluiting van het ESG seizoen op een perfecte manier te hebben georganiseerd. Na het zeer geslaagde omni-schaak en het even goed gewaardeerde gongtoernooi is nu een waar gambiettoernooi uit zijn hoed getoverd om de opnieuw weinig deelnemers een top avond te bezorgen. Drie stellingen uit het Italiaans moesten met wit en zwart gespeeld worden.
Het Italiaans Gambiet

Het Rousseau gambiet

Het Evans gambiet

In lang vervlogen tijden, ik denk aan anderhalve eeuw geleden in schaakclubs en de spreekwoordelijke Weense koffiehuizen, gold het motto dat een heer een gambiet niet afslaat. Dit leverde de mooiste ‘eeuwige’ partijen op. Duidelijk is dat de tijden veranderd zijn. Links en rechts ging het om geweigerde gambieten.
Zelf toonde ik mij een heer door alle gambiet pionnen te aanvaarden. Dat leverde geen windeieren op. Twee keer winst tegen Douwe, twee keer verlies tegen Herman en een gelijkspel tegen Jan Willem. Aan gezien de scores van de avond niet bleken te zijn bijgehouden is hier geen andere informatie over bekend, dan dat mij duidelijk werd dat Herman al zijn zes partijen wist te winnen, van Jan Willem, van mij en van Lefert. Daarmee geldt Herman als de winnaar van de avond.
Recente reacties