Halverwege de avond kwam Alexander Cupido op mij afstappen met de opmerking dat het zeker geen saaie potjes waren. Toen stond Lonneker er trouwens nog niet slecht voor, integendeel haast. Omdat ik intern geen tegenstander had, was ik gevraagd om het bekertreffen te arbitreren. Ik stemde in, maar vroeg de spelers wel om opwindende partijen, omdat ik met grote vermoeidheid te kampen had. Ik wilde wel wakker blijven.
En de spelers voldeden aan mijn verzoek. Saai werd het de hele avond niet!
Jan leek minder te staan met een plukje pionnen op zijn koningsvleugel, terwijl wit zijn h-pion juist doorschoof en met de dame binnen leek te komen. Toen die storm echter luwde en de dame tot terugtocht werd gedwongen, nam Jan het initiatief rigoureus over, met een geweldige counter in mijn ogen. Met twee torens over de vrije h-lijn, vergezeld van de dame en een loper werd wit naar de regelen der kunst zonder pardon opgeknoopt.
Jan Willem had het zeker niet makkelijk, het kostte hem zeeën van tijd, maar het resultaat van zijn inspanningen leek niet verkeerd. In elk geval ruimtevoordeel en tegendruk. In het derde uur vond ik zelfs dat zijn stukken beter stonden en dat hij controle over de stelling had. Wel met driekwartier minder op de klok, best een factor als de toegevoegde tijd per zet slechts 10 seconden is. Uiteindelijk mondde het uit in een remisestelling van paard pion tegen paard pion. Niet slecht tegen een man die grof genomen tweehonderd ratingpunten meer aan het bord bracht.
De opponent van Evert trok de stand weer gelijk. Daar had hij zelf toch echt niet op gerekend. Hij had minder tijd en stond een pion achter en Evert nam met zwaar materieel de pion op f2 onder schot. Even een onachtzaamheidje in een verder sterk gespeelde pot kostte bij oplopende tijdnood en razendsnel gespeelde zetten onze Evert de kop. Zwaar zonde. Maar voor het team niet dodelijk, was toen al duidelijk, want…….
Paradox! Rienk verloor na Ta1-b1 zijn a-pion omdat de zwarte dame neerstreek op a5 en daar het ongedekte paard op d2 en de losse pion op a2 onder schot nam. Een half uur later bleek Rienk van dit verlies zijn sterkte te hebben gemaakt. Met donder en geweld, twee torens plus later nog de dame, veroverde hij de a lijn, voerde de druk op, creëerde een vrije c-pion, die steeds verder oprukte, won later een loper, omzeilde alle tegentrucs van zijn ten dode opgeschreven tegenstander en besliste zo met overmacht de partij. Bewonderenswaardig.
Een raar speeltempo in dit bekertoernooi: 100 minuten en 10 seconden increment. Vanwege dit tempo niet acceptabel voor verwerking in de FIDE rating, naar verluidt een voorwaarde van topspelers om aan het bekertoernooi te willen deelnemen. Laat Carlsen dit niet horen. Het betekent wel dat minstens 4 spelers in een fase kwamen waarin zij minder dan 5 minuten op de klok hadden en daarom niet meer hoefden te noteren. (NB dit alleen bij een toevoeging van 10 seconden per zet, dus gaat deze vlieger niet op in onze interne en andere externe wedstrijden). Het sierde Cupido dat hij de tijdnoodzetten van Gerritsen tegen Rienk ging noteren. Een service aan zijn collega, die bij de al uitgespeelde ESG spelers kennelijk niet opkwam.
Zand erover. Almelo wacht in de tweede ronde. Ook thuis. Dat belooft weer een pittig duel te worden. We kijken er naar uit!

Recente reacties